آفرینش پنج تن آل عبا- حدیث۲

علل الشرایع مسندا از معاذ بن جبل روایت کرده که گفت انّ رسول‏اللّه صلی اللّه علیه و آله قال انّ اللّه خلقنی و علیّا و فاطمه والحسن والحسین علیهم‏السّلام قبل ان یخلق الدّنیا بسبعه الاف سنته (عام ح ل) قلت فاین کنتم یا رسول‏اللّه قال قدّام العرش نسبح اللّه و نحمده و نقدّسه و نمجّده قلت علی ایّ مثال قال اشباح نور حتی اذا اراد اللّه عزّوجل ان یخلق صورنا صیّرنا عمود نور (عمودا من نور ح ل) ثم قذفنا فی صلب ادم ثم اخرجنا الی اصلاب الاباء و ارحام الامّهات و لا یصیبنا بخس الشرک و لا سفاح الکفر یسعد بنا قوم و یشقی بنا اخرون فلمّا صیّرنا الی صلب عبدالمطّلب اخرج ذلک النور فشقّه نصفین فجعل نصفه فی عبداللّه و نصفه فی ابی‏طالب ثم اخرج الذی لی الی امنه والنصف الی فاطمه بنت اسَد فاخرجتنی امنه و اخرجت فاطمه علیّا ثم اعاد عزّوجل العمود الیّ فخرجت منّی فاطمه ثم اعاد عزّوجل العمود الی علیّ فخرج منه الحسن والحسین یعنی من النصفین جمیعاً فما کان من نور علی فصار فی ولد الحسن و ما کان من نوری فصار فی ولد الحسین فهو ینتقل فی ولده الی یوم القیمه.

ترجمه حدیث ۲
معاذ گفت که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که خدا آفرید من و علی و فاطمه و حسن و حسین (علیهم‏السلام) را پیش از اینکه بیافریند دنیا را به هفت هزار سال- گفتم پس کجا بودید یا رسول‏اللّه- فرمود در جِلُوِ عرش تسبیح می‏گفتیم خدا را و ستایش می‏کردیم او را و تقدیس و تمجید می‏نمودیم او را- گفتم بچه مانندی فرمود اشباح نوری بودیم تا اینکه اراده فرمود خدای عزّوجل که بیافریند صورتهای ما را آن اشباح نور را عمودی گردانید پس افکند ما را در پشت آدم پس از آن بیرون آورد ما را به سوی پشتهای پدران و رحمهای مادران و به ما نمی‏رسد نجاست شرک و فجور کفر خوشبخت می‏شوند بسبب ما گروهی و بدبخت می‏شوند به سبب ما گروه دیگری پس چون ما را در صلب عبدالمطلب قرار داد بیرون آورد آن نور را و شکافت آن را و دو نصف کرد نصف آن را در صلب عبدالله قرار داد و نصف آن را در صلب ابی‏طالب پس بیرون آورد آن را که برای من بود و در رحم آمنه قرار داد و آن نصف که در صلب ابی‏طالب بود بیرون آورد و در رحم فاطمه بنت اسد قرار داد پس آمنه مرا بیرون آورد و فاطمه علی را آنگاه برگردانید خدای عزّوجل آن عمود نور را به سوی من و فاطمه از من بیرون آمد آنگاه خدای عزّوجل آن عمود نور را برگردانید به سوی علی تا اینکه از او بیرون آمد حسن و حسین یعنی از دو نصف با هم پس آنچه از نور علی بود در اولاد حسن قرار گرفت و آنچه از نور من بود در اولاد حسین قرار گرفت و آن منتقل می‏شود در اولاد او تا روز قیامت.

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *