اسامی حضرت فاطمه علیه السلام

۱- فاطمه: فاطمه از مصدر فطم است. و فطم در لغت عرب به معنای قطع کردن، بریدن و جدا شدن آمده است. و فاطمه یعنی جدا شده از هر بدی.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «او را فاطمه نامیدند زیرا خداوند وی و فرزندان و دوستانش را از آتش بریده و بازداشته است». [۳۵۱] نام فاطمه را خداوند از طریق وحی به پیامبر (صلی الله علیه و آله) القاء نمود. [۳۵۲] نام گذاری دختران به فاطمه مستحب است. [۳۵۳] و امام
[ صفحه ۱۳۳]صادق (علیه السلام) به مردی که دخترش را فاطمه نام نهاده بود فرمود: «اکنون که نامش را فاطمه نهاده ای دشنامش مده به او لعنت مکن و او را کتک نزن». [۳۵۴] .
۲- صدیقه: یعنی بسیار راستگو و صدیق.
۳- مبارکه: خداوند انواع برکات را به فاطمه زهرا (علیهاالسلام) عطا فرمود و نسل پیامبر (صلی الله علیه و آله) را در وجود او قرار داد.
۴- طاهره: مصداق آیه شریفه تطهیر است. و بدین خاطر طاهره نامیده شده که از هر نوع آلودگی پاک است. [۳۵۵] .
۵- زکیه: پاک و مطهر است.
۶- راضیه: زهرا (علیهاالسلام) به آنچه خداوند برایش مقرر داشت راضی بود.
۷- مرضیه: او مورد خشنودی و رضای پروردگار بود.
۸- زهرا: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «فاطمه (ع) را از این رو «زهرا» نامیده اند که هنگامی که در محراب عبادت می ایستاد نورش برای فرشتگان آسمان می درخشید آنگونه که نور ستارگان بر اهل زمین می درخشد». [۳۵۶] .
۹- بتول: به روایت ابن اثیر از علمای اهل سنت، رسول خدا (ص) فرمود: «فاطمه را بتول نامیده اند زیرا به واسطه فضل و دانش، ایمان و شرافتش از سایر زنان زمانه جدا گشته است». [۳۵۷] و به روایتی دیگر که علمای اهل سنت نظیر ابن اثیر، قندوزی و دیگران نقل کرده اند، رسول خدا (ص) فرمود: «فاطمه بتول نامیده شد زیرا که وی را از عادات ماهانه دور داشته اند». [۳۵۸] .

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *