اسماء بنت عمیس عهده دار شب زفاف فاطمه علیها السلام

خدیجه کبری در بستر مرگ بود و آه می کشید و گریه می کرد. اسماء بنت عمیس به ایشان گفت : آیا گریه می کنی و حال آنکه تو سیده زنان هستی و همسر رسول خدایی ، و کسی هستی که پیامبر به وی بهشت را بشارت داده است .
خدیجه فرمود: گریه من برای آن است که فاطمه ام کوچک است و من از دنیا می روم و شب عروسی او را نمی بینم ، همان شبی که هر دختری نیاز دارد تا زنی همراهیش کند و وظایف وی را به او گوشزد نماید. از آن می ترسم و اندوهگینم که در آن شب زنی نباشد تا فاطمه را همراهی کرده و همدمش باشد. اسماء گفت : این امر به عهده من ، با خدا پیمان می بندم که اگر تا آن وقت زنده ماندم وظیفه شما را در برابر فاطمه زهراء علیها السلام انجام دهم .(۶۵)
برگرفته از کتاب الگوهای رفتاری حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام )نوشته خانم حلیمه صفری

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *