اعتراض ابن تیمیه بر زهرا (ع) به جهت وصیت به دفن شبانه

ابن تیمیه میگوید: «و همچنین آنچه را که حلّی نقل کرده که فاطمه وصیّت کرد تا او را شبانه دفن کنند و هیچ کس بر او نماز نگزارد، این مطلب را کسی از فاطمه حکایت نمیکند و به آن جز فرد جاهل احتجاج نمینماید، او به فاطمه مطلبی را نسبت میدهد که لایق آن نیست، و این مطلب اگر صحیح باشد، به گناه بخشیده شده سزاوارتر است تا سعی مشکور؛ زیرا نماز مسلمان بر دیگری خیر زایدی است که به او میرسد…».(۱۷۴)
پاسخ
حضرت زهرا (س) بیجهت چنین وصیتی نکرده است، او به جهت مبارزه سیاسی با دستگاه حاکم و مطّلع کردن مردم از بیعدالتی آنان، دست به چنین وصیتی زده است. او با این عملش میخواست مردم سوال کنند چرا دختر پیامبر (ص) باید شبانه دفن شود؟ و اگر مردم از سرّ این وصیّت آگاه شوند پی به عدم مشروعیّت خلافت و بیعدالتی آنان خواهند برد. و نیز حضرت با این وصیت نخواست تا آنان با حضور خودشان به مردم چنین وانمود کنند که ما خلیفه به حقّ مسلمین هستیم و با اهل بیت پیامبر (ص) مشکلی نداریم. هر سیاستمداری میفهمد که این وصیت چه تاثیر سوئی بر دستگاه خلافت تا روز قیامت داشته است.
ثانیاً: نماز هر کس بر جنازه شخصی منشا خیر زاید نخواهد بود.
ثالثاً: حضرت زهرا (س) مطابق آیه تطهیر و برخی از احادیث، معصومه بوده و از هر نوع اشتباه و خطا مصون است.
پیامبر (ص) در شان او فرمود: «فاطمه بضعه منّی من اغضبها فقد اغضبنی»؛(۱۷۵) «فاطمه پاره تن من است، هر کس او را به غضب درآورد به طور حتم مرا به غضب درآورده است.»
کسی که اینگونه وصیت کرده به طور حتم از دستگاه خلافت و سردمداران آن غضبناک بوده است، در نتیجه آنان مورد غضب پیامبر (ص) نیز قرار گرفتهاند. این حدیث دلالت بر عصمت حضرت زهرا (س) دارد؛ زیرا اگر حضرت در تمام امورش از آن جمله غضب کردن، معصوم نبود خداوند به طور مطلق در تمام موارد غضب کردن حضرت، غضب نمینمود.
نتیجه اینکه: حضرت زهرا (س) با این وصیّتش تا روز قیامت حجت را برای کسانی که برای حکومت خلیفه اول ارزشی قائلند، تمام کرد… .
رابعاً: ابن تیمیه در اصل وصیت و اینکه حضرت زهرا (س) به توسط حضرت علی (ع) شبانه دفن شد شک دارد و بر فرض ثبوت این قضیه بر حضرت زهرا (س) اشکال و ایراد میکنند؛ در حالی که مطابق نصوص معتبر نزد فریقین، هم وصیت به دفن شبانه و هم دفن حضرت شب هنگام از مسلّمات است.
بخاری به سندش از عایشه نقل کرده که گفت: فاطمه دختر پیامبر (ص) کسی را به نزد ابوبکر فرستاد تا میراث خود از رسول خدا (ص) از فیء مدینه و فدک و آنچه از خمس خیبر باقی مانده، بازخواهد… ابوبکر از دادن این اموال امتناع کرد. فاطمه بر ابوبکر بدین جهت غضب نموده و او را رها کرد. و تا هنگام وفاتش با او سخن نگفت. بعد از پیامبر (ص) شش ماه زنده بود. هنگامی که وفات نمود شوهرش علی او را شبانه دفن کرد و ابوبکر را بر آن امر اعلان ننمود.(۱۷۶)
مسلم نیز در ضمن قضیه غضب حضرت زهرا (س) بر ابوبکر و وفات او میگوید: «… علی (ع) خبر وفات حضرت فاطمه (س) را به ابوبکر نرسانید و خودش بر او نماز گزارد».(۱۷۷)
یعقوبی نقل میکند: «… فاطمه بر شوهرش علی وصیت کرد تا او را غسل دهد… و شبانه به خاک بسپارد، و کسی به جز سلمان و ابوذر و بنابر نقلی عمار در تشییع جنازه او حاضر نشد».(۱۷۸)
ابن ابی الحدید میگوید: «خبر صحیح نزد ما این است که فاطمه (س) از دنیا رحلت نمود؛ در حالی که بر ابوبکر و عمر غضبناک بود و لذا وصیت کرد تا این دو نفر – ابوبکر و عمر – بر جنازه او نماز نگزارند».(۱۷۹)
استاد توفیق ابوعلم نقل میکند: «فاطمه زهرا (س) سه وصیت کرد، یکی آنکه کسانی که بر آنان غضبناک بوده، در تشییع جنازهاش حاضر نشوند و جنازهاش شبانه به خاک سپرده شود…».(۱۸۰)
برگرفته از کتاب الگوی برتر نوشته آقای علی اصغر رضوانی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *