اقوال اهل تسنن در فضائل حضرت زهراء

(۲) ۳۹- خرگوشی در کتاب: لوامع و کتاب: شرف المصطفی، ابو بکر شیرازی در کتاب خود، ابو اسحاق ثعلبی، علی بن احمد طائی، حسن بن علویه قطان در تفسیرهای خود، ابو نعیم (بضم نون و فتح عین) و قاضی نظری عموما از حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام نقل کرده اند: راجع بتفسیر آیه- ۱۹- سوره مبارکه الرحمن که میفرماید:
مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ فرمود: حضرت علی و زهراء علیهما السّلام دو دریای عمیق میباشند که هیچ کدام بر دیگری ظلم و تعدی نمیکنند.
در روایت دیگر است: منظور از این جمله که میفرماید: «بَیْنَهُما بَرْزَخٌ لا یَبْغِیانِ» پیامبر اسلام است و مقصود از این جمله که فرمود: «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّوْلُوُ وَ الْمَرْجانُ» امام حسن و امام حسین علیهما السّلام میباشد.
(۳) عمار بن یاسر در تفسیر آیه- ۱۵۹- آل عمران که میفرماید «فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّی لا أُضِیعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْکُمْ مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی» میگوید: منظور از کلمه:
زندگانی حضرت زهرا علیها السلام(نجفی)، ص: ۳۷
ذَکَرٍ که در آیه شریفه است حضرت علی و منظور از کلمه: أُنْثی فاطمه اطهر میباشد که (از مکه) بجانب مدینه بحضور پیامبر خدا صلی اللَّه علیه و آله هجرت نمودند.
(۱) حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام در تفسیر آیه (۳- ۷) سوره مبارکه: و اللیل که میفرماید: وَ ما خَلَقَ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثی فرموده: منظور از ذکر که در این آیه مبارکه میباشد حضرت علی بن ابی طالب و منظور از کلمه انثی حضرت فاطمه زهراء است.
معنی: إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتَّی یعنی مختلف و منظور از: فَأَمَّا مَنْ أَعْطی وَ اتَّقی وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنی علی است که قوت و غذای خود را بفقیر داد و روزه گرفت تا نذر خود را ادا نمود و انگشتر خویش را در حال رکوع بعنوان تصدق داد و مقداد را بر خویشتن مقدم داشت و آن دیناری را که قرض کرده بود بوی داد.
منظور از: «وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنی» بهشت و ثوابی است از طرف خدا.
منظور از: «فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْری» این بود که علی علیه السّلام را پیشوای خیر و پدر امامان علیهم السّلام قرار داد.
(۲) نیز حضرت باقر علیه السّلام در تفسیر آیه ۱۱۵ سوره: طه که میفرماید: وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلی آدَمَ مِنْ قَبْلُ فرموده: منظور کلماتی است که در باره حضرت محمّد و علی و فاطمه و حسن و حسین و فرزندان آنان علیهم السّلام نازل شده.
(۳) قاضی ابو محمّد کرخی در کتاب خود از حضرت امام صادق از فاطمه زهراء علیها السّلام روایت میکند که فرمود: وقتی آیه ۶۳ سوره نور که میفرماید: لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَیْنَکُمْ کَدُعاءِ بَعْضِکُمْ بَعْضاً نازل شد من از رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله میترسیدم که بوی بگویم:
پدر، بلکه بآن حضرت میگفتم: یا رسول اللَّه.
پدرم برای این موضوع تا سه مرتبه از من اعراض کرد، آنگاه متوجه من شد و فرمود: ای فاطمه! این آیه در باره تو و اهل خانه و نسل تو نازل نشده، زیرا تو از من و من از تو هستم. بلکه این آیه در باره جفاکاران قریش که متکبرند نازل شده تو از این ببعد بمن بگو: پدر، زیرا که این کلمه نزد من محبوبتر و خدای را بیشتر خوشنود مینماید.
برگرفته از کتاب زندگانی حضرت زهرا علیهاالسلام(نجفی)نوشته آقای محمد جواد نجفی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *