القاب و کنیه فاطمه زهرا زکیه

اشاره
زَکا، زَکاءً و زُکُواً، یعنی رشد کرد.
الزَکِی زَکیه: هر چه پاکیزه و در حال رشد باشد.
زکی الزرع: نما، یقال: «ارض زکیه»، یعنی زمینی پاک و ثمردهنده.
زکیه: ما کان نامیاً طیب، زکیه: ما کان صالحاً: الزائد الخیر و الفضل، الطاهر من الذنب.
زکیه در لغت پاکیزه بودن و رشد و نمو را معنی میدهد. پاکیزه بودن از هرگونه رجس، گناه و یا صفات رذیله، که به تفصیل، در شرح نام «طاهره» آمد. درباره معنای دوم نیز، در نام مبارک «مبارکه» سخن گفته شد.
برگرفته از کتاب جرعه ای از کوثر نوشته آقای علیرضا سبحانی نسب

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *