اهمیت و جایگاه قرآن در خطبه حضرت زهرا سلام الله علیها

اهمیت و جایگاه قرآن در خطبه حضرت زهرا سلام الله علیها
(حَقٍّ لَهُ فِیکُمْ وَ عَهْدٌ قَدَّمَهُ إِلَیْکُمْ وَ بَقِیَّهٌ اسْتَخْلَفَهَا عَلَیْکُمْ کِتَابُ اللَّهِ النَّاطِقُ وَ الْقُرْآنُ الصَّادِقُ وَ النُّورُ السَّاطِعُ وَ الضِّیَاءُ اللَّامِعُ بَیِّنَهٌ بَصَائِرُهُ مُنْکَشِفَهٌ سَرَائِرُهُ مُنْجَلِیَهٌ ظَوَاهِرُهُ مُغْتَبِطَهٌ بِهِ أَشْیَاعُهُ قَائِداً [قَائِدٌ] إِلَی الرِّضْوَانِ أَتْبَاعُهُ مُؤَدٍّ إِلَی النَّجَاهِ اسْتِمَاعُهُ بِهِ تُنَالُ حُجَجُ اللَّهِ الْمُنَوَّرَهُ وَ عَزَائِمُهُ الْمُفَسَّرَهُ وَ مَحَارِمُهُ الْمُحَذَّرَهُ وَ بَیِّنَاتُهُ الْجَالِیَهُ وَ بَرَاهِینُهُ الْکَافِیَهُ وَ فَضَائِلُهُ الْمَنْدُوبَهُ وَ رُخَصُهُ الْمَوْهُوبَهُ وَ شَرَائِعُهُ الْمَکْتُوبَهُ)
/پاورقی (احتجاج، ص ۹۹)/
ترجمه: (این را بدانید که رسول خدا در بین شما امانتی بس بزرگ و ودیعه بس با عظمتی را باقی نهاده است، و آن کتاب ناطق و قرآن صادق و نور ساطع و پرتو درخشان است که مجموعه حقائق و قوانین و حجّتهای الهی در این کتاب واضح و روشن گردیده است. و شما در صورت عمل به این کتاب آسمانی به آخرین درجه سعادت و ترقّی رسیده و از تیرگیهای جهالت و گمراهی و گرفتاری نجات یافته و مورد غبطه امّتهای دیگر قرار خواهید گرفت. و این را بدانید که در این قرآن وظائف زندگی و حدود و دستورات انفرادی و اجتماعی شما مردم درج گردیده و حجج و بیّنات و براهین حقّ و حقایق و احکام الهی در آن منقوش است، و متوجّه این مطلب باشید که تکالیف الهی و قوانین دینی تنها برای خوشبختی و سعادت شما مردم است.
/پاورقی (احتجاج- ترجمه جعفری، ج‏۱، ص: ۲۳۰ ـ ۲۲۹ )/
می توان سخنان فوق را در چند محور خلاصه کرد.
۱ – قرآن را ودیعه و امانت برای هدایت مردم می داند. حضرت در این بند به این نکته می پردازد که قرآن ودیعه الهی برای هدایت بشر است. و مسلمانان با توجه به این که ان را ودیعه می دانند بحثی در مورد سند آن ندارند در حالی که تقریباً در باره همه روایاتی که به ما رسیده است چنین قطعیتی وجود ندارد.
۲ – قرآن پرتوی روشن است یعنی در ظلمت شب چراغی است که راه را روشن می کند.
یعنی قرآن در هنگامی که امور مشتبه می شوند مستمسکی برای نجات انسان و زمین خوردن وی و یا سقوط وی می باشد چنانچه شبیه به همین سخن را حضرت پیامبر بیان کرده است آنجا که می فرماید (فاذا التبست علیکم الفتن کقطع اللیل المظلم فعلیکم بالقرآن… فمن جعله امامه قاده الی الجنه …و هو الدلیل یدل علی خیر السبیل و هو کتاب فیه تفصیل…لاتحصی عجائبه و لاتبلی غرائبه ..) (اصول کافی کتاب فضل القرآن) یعنی زمانی که فتنه ها حق را بر شما مشتبه ساختند مانند شب بسیار تاریکی که ستاره ایی نیز در آسمان نیست تا با کورسویش قدری زمین روشن شده انسان راهش را بیابد در این تاریکی ها به قرآن مراجعه کنید. و از او هدایت بخواهید. کسانی که قرآن را پیشوای خود قرار دهند به بهشت هدایت می گردند. قرآن عجایب فراوان دارد و هرگز کهنه نمی شود. لذا انسان باید نقشه زندگی را از این کتاب بگیرد. بر این اساس هر گاه انسان راهنمایی ندارد. وقتی احساس کرد در اطراف خویش به کسی اعتماد ندارد. وقتی تخم بدبینی در جامعه گسترش یافت، راهش انکار نیست بلکه پناه بردن به قرآن است که او هدایت گر است و دست انسان را در این وانفسا می گیرد دلش را گرم، روحش را آرام می کند.
۳ – سخن خداوند و قوانین الهی در این کتاب روشن است. جای ابهامی برای عمل به آن وجود ندارد.
۴ – لذا در صورت عمل به آن سعادتمند شده مورد غبطه امت های دیگر خواهید شد. مسلم است که منظور حضرت صرفا جهت معنوی نبوده است بلکه عمل به قرآن موجب زندگی اخلاقی همراه با رفاه بشری است و این امر می تواند موجب غبطه سایرین شود. شبیه به این سخن را امیرالمونین در نهج البلاغه در وصیت به فرزندانش می فرماید (الله الله فی القرآن لایسبقنکم فی العمل بالقرآن غیرکم) یعنی مبادا در عمل به قرآن دیگران از شما پیشی گیرند طبیعی است که منظور عمل به دستورات عبادی قرآن نیست زیرا دیگران مسلمان نیستند تا به آداب اسلامی عمل کنند بلکه منظور راه کارهایی است که عمل به آن موجب تعالی جوامع می گردد می باشد.

admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *