داستان پیامبران در قرآن

هنگامی که واژههای رسول و رسل، ضمن آیات مبارکه میآیند، اغلب مضمون آنها دربارهی رسالت است. و پیکاری که پس از پیامبران در میان قومشان واقع میگردد، کودتایی علیه رسالت است. چنانکه واژهی رسول در آیهی فوق میرساند که ظاهرا اختلاف پیش آمده درباره شخص پیامبر نیست بلکه در مورد رسالت اوست. در این ارتباط خدای متعال میفرماید: (و ما محمد الا رسول قد خلت من قبله الرسل افان مات او قتل انقلبتم علی اعقابکم) [۵۵] یعنی: (و محمد صلی اللَّه علیه و آله و سلم نیست جز پیامبری که پیش از او پیامبران دیگری بودهاند، پس اگر بمیرد یا کشته شود، شما به گذشتگان خود برمیگردید)؟
در آنجا که پیامبر اکرم صلی اللَّه علیه و آله و سلم در دایره رسولان داخل میشود آیهای که بحث دربارهی آن است (بقره، آیهی ۲۵۳) [۵۶] شامل سرور ما حضرت محمد صلی اللَّه علیه و آله و سلم نیز میگردد. به ویژه آن که آیهی پیشین (آل عمران، آیهی ۱۴۴) [۵۷] بر صفت رسالت تاکید مینماید. و اینکه آن حضرت صلی اللَّه علیه و آله یک فرستاده است، همانگونه که فرستادگان دیگری غیر از او وجود داشتهاند. چنانکه قرآن کریم میفرماید: (و انک لمن المرسلین) [۵۸] یعنی: (و تو از رسولان هستی). خدای متعال از زبان حبیب خود
[ صفحه ۵۰]حضرت محمد صلی اللَّه علیه و آله و سلم میفرماید: (قل ما کنت بدعا من الرسل) [۵۹] یعنی: (بگو رسالت با من آغاز نگردیده است).
در سنتهای گذشتگان نیز تقریبا بلکه بیشتر، این پدیده نزد امت حضرت محمد صلی اللَّه علیه و آله و سلم متوقف نمیگردد.

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *