درخشندگی فاطمه بر آسمانیان در قرآن

و به مضمون این خبر که در تفسیر آیه به صدیقه وارد شده اخبار دیگر هم وارد شد، مثل خبری که در «بحار» ذکر فرموده که: نور آن حضرت به اندازه ای است که همچنان که ستاره های آسمان روشنی می دهند برای اهل زمین، نور آن حضرت هم به اندازه ی ستاره ها روشنی می دهد و بعضی از حدیث این است:
«مَتی قامَتْ فی مِحْرابِها بَیْنَ یَدَیْ رَبِّها جَلَّ جَلالَهُ، زَهَرَ نُورُها
[ صفحه ۲۶۲]لِمَلائِکَهِ السَّماءِ کَما یَزْهَرُ الْکَوْکَبُ الدُّرِّیُّ لِاَهْلِ الْأَرْضِ». [۳۱۵] .
بلکه در «بحار» از صدوق نقل می فرماید که در حدیث مفصّلی است:
«کانَتْ فاطِمَهُ اِذا طَلَعَ هِلالُ شَهْرِ رَمَضانَ یَغْلِبُ نُورُهَا الْهِلالَ وَ یَخْفی فَاِذا غابَ عَنْهُ ظَهَرَ». [۳۱۶] .
خود بده انصاف ای چرخ کهن
ماه تو بهتر بود یا ماه من
ماه تو دارد شب یلدا به راه
ماه من دارد دو زلفان سیاه
مه شود تحت الشعاع منخسف
ماه من هرگز نگردد در کلف
ماه تو زرد و ضعیف و لاغر است
در جوانی قامت او چنبر است
[ صفحه ۲۶۳]ماه من از عارض گلگون او
وز قد و بالای بس موزون او
داغ دارد لاله ی حمراء به دل
سرو باشد پای رفتارش به گل
ور بگردد قامتش همچون کمان
مرده ی صد ساله را بخشد روان
گفت یوسف با پدر: دیدم به خواب
که شدم مسجود ماه و آفتاب
عکس روی ماه من در وی فتاد
ور نه کی مه پیش پایش سر نهاد
و اگر چنانچه بخواهی فی الجمله نور آن حضرت را تصوّر کنی، ملاحظه کن: از آثار قدرت حق تعالی بهر برهانه خلق این عالم است: مِنَ السَّمواتِ الْعُلی وِ الْأَرَضینَ السُّفْلی.
امّا آسمان ها هفت است و هر یک حامل یکی از کواکب سیّاره است که
قمر است و عطارد و زهره
شمس و مریخ و مشتریّ و زحل
امّا کره ی ارض با وجود آن که مشتمل است بر صحراها و دریاها و کوه ها و درخت ها و شهرها و حیوانات و نباتات، در جنب کره ی شمس هیچ است، به جهت آنکه خود شمس با وجود آنکه سیصد و بیست و شش مقابل روی زمین است [۳۱۷] ، در جنب کره ی خودش که مرتکز است در آن، مثل یک دانه ی ریگ سفید است که در روی زمین افتاده باشد. ما شاءَ اللَّهُ الْعَظَمَهُ لِلَّهِ.
و بالای آسمانهای هفتگانه فلک ثوابت است که محیط است بر آسمانها و مرتکز است در آن کواکب غیر محصوره که تعبیر می شود از آن به کرسی و احاطه
[ صفحه ۲۶۴]دارد بر این فلک: فلک الافلاک که تعبیر می شود از آن به عرش: لا یُدْرِکْهُ اِلَّا اللَّهُ. و فلک هشتم که فلک ثوابت است و مشتمل است بر کواکب غیر محصوره، کوچکترین آن کواکب بیست و سه مقابل روی زمین است و بزرگترین آنها مقدار دویست و بیست و دو مقابل روی زمین است [۳۱۸] .
حال ملاحظه کن که نور جمال آن حضرت به اندازه ای است که در آسمانها به قدر کوکب درّی روشنی می دهد، بلکه جامه ی آن حضرت به اندازه ای نورانی بوده، مثل این که ماه شب چهارده پرتو افکنده باشد و سبب اسلام هشتاد نفر یهودی شد.
[ صفحه ۲۶۵]برگرفته از کتاب ده گفتار پیرامون سیمای حضرت فاطمه علیها السلام در قرآن کریم نوشته آقای عبد الحسین قدسی خوشنویس

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *