روایات در انتخاب نام نیکو در کنار آموزش قرآن

امیرالمومنین علیهالسلام میفرماید: «حق فرزند بر عهدهی پدر، سه چیز است: اول نام نیکو برای او برگزیند. دوم او را به آداب نیک ادب نماید. سوم به او قرآن بیاموزد». [۵۲] .
ایشان «انتخاب نام نیکو» را در ردیف «آموزش قرآن» قرار دادهاند و حتی در کلام ایشان «آموزش قرآن» بعد از «نام نیکو برگزیدن برای فرزندان» میباشد. این عمل، تقدیم یک نکته در روایات و آیات قرآنی، اغلب نشاندهندهی اهمیت مطلبی است که در ابتدا ذکر شده و چه بسا در اینجا که «انتخاب نام نیکو برای فرزندان» بر «آموزش قرآن» به آنان مقدم داشته شده است، نشان دهندهی پراهمیت بودن امر نامگذاری باشد.
گرچه میتوان این تقدم و تاخر را حمل بر حقوق فرزندان در طول زمان دانست. به این معنی که فرزند با به دنیا آمدن، نیاز به یک نام زیبا دارد تا با آن مورد خطاب قرار گیرد، لذا برگزیدن نام نیکو اولین حق فرزند بر عهدهی پدر و مادر است. پس از آن، روح کودک آمادهی پذیرش معنویات است و از این مرحله به بعد، کودک از نظر خلق و خوی، شکل میگیرد، بنابراین، دومین حق فرزند را تادیب او برشمردهاند. و به عنوان سومین وظیفه، پس از آنکه کودک قدری رشد نمود و توان فراگیری مفاهیم قرآنی را به دست آورد والدین، موظفند به او قرآن بیاموزند.
[ صفحه ۲۹]برگرفته از کتاب جرعه ای از کوثر نوشته آقای علیرضا سبحانی نسب

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *