سیره حضرت فاطمه ایثار و از خود گذشتگی

اول: ایثار در مال
فاطمه زهرا (س) مظهر ایثار و از خود گذشتگی بود. هنگامی که سه روز پشت سر هم فقیر و مسکین و یتیم به درب خانه او آمد و از اهل خانه تقاضای کمک نمود حضرت از جمله کسانی بود که قرص نان خود را به آنان ایثار کرد، و به همین جهت خداوند متعال در شانشان آیهای نازل کرد: «وَیُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلَی حُبِّهِ مِسْکِیناً وَیَتِیماً وَاَسِیراً * إِنَّما نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنکُمْ جَزَآءً وَلَا شُکُوراً»؛(۴۱) «و غذای [خود] را با اینکه به آن علاقه [و نیاز] دارند، به مسکین و یتیم و اسیر میدهند [و میگویند:] ما شما را به خاطر خدا اطعام میکنیم، و هیچ پاداش و سپاسی از شما نمیخواهیم.»
مرد گرسنهای در مسجد مدینه برخاست و گفت: ای مسلمانان! از گرسنگی به تنگ آمدهام، مرا مهمان کنید. پیامبر اسلام (ص) فرمود: چه کسی این مرد را امشب مهمان میکند؟ حضرت علی (ع) عرض کرد: من ای رسول خدا (ص)! کمی بعد حضرت (ع) وارد منزل شد و از فاطمه زهرا (س) پرسید: آیا غذایی در منزل داریم؟ مهمان گرسنهای را آوردهام. حضرت زهرا (س) ایثارگرانه عرض کرد: «ما عندنا الاّ قوت الصبیه و لکنّا نوثر به ضیفنا»؛(۴۲) «در خانه ما غذایی نیست مگر به اندازه خوراک این دختر بچه ولی ما امشب ایثار مینماییم و همین مقدار غذا را به او میدهیم.»
دوم: ایثار و از خودگذشتگی در دعا
از امام حسن (ع) نقل شده که فرمود: «رایت امّی فاطمه (س) قامت فی محرابها لیله جمعتها فلم تزل راکعه ساجده حتی اتضح عمود الصبح، و سمعتها تدعو للمومنین و للمومنات و تسمّیهم و تکثر الدعاء لهم و لا تدعو لنفسها بشیء، فقلت لها: یا امّاه! لِمَ لا تدعین لنفسک کما تدعین لغیرک؟ فقالت: یا بنیّ! الجار ثم الدار»؛(۴۳) «مادرم فاطمه زهرا (س) را مشاهده کردم که شب جمعهاش در محراب عبادتش ایستاده و تمام وقت در حال رکوع و سجود بود تا آنکه سفیدی صبح روشن شد، از او میشنیدم که برای مومنین و مومنات دعا میکرد و نام آنان را میبرد و برایشان بسیار دعا مینمود ولی هیچ گونه دعا برای خود نمیکرد. به او عرض کردم: ای مادرم! چرا برای خودت دعا نمیکنی همانگونه که برای دیگران دعا مینمایی؟ حضرت فرمود: ای فرزندم! اول همسایه، سپس اهل خانه.»
برگرفته از کتاب الگوی برتر نوشته آقای علی اصغر رضوانی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *