شعر برای فاطمه زهرا (س) – کسی که محنت ایام دید من بودم

کسی که محنت ایام دید من بودم
کسی که قامتش از غم خمید من بودم

کسی که بعد رسول خدا به دامن خاک
مدام اشک ز چشمش چکید من بودم

کسی که خواست کند خوار دین فروشان را
به جان متاع بلا را خرید من بودم

کسی که با پسرش شد به پیش دیدۀ دوست
ز ظلم و کینه دشمن شهید من بودم

کسی که گه به احدگاه خانه گاه بقیع
زموج اشک قیام آفرید من بودم

کسی که کرد زنطقش حماسه ای برپا
که رنگ از رخ دشمن پرید من بودم

کسی که بعد وفات پدر به پای علی
ستم از اهل سقیفه کشید من بودم

کسی که پشت در نیم سوخته، فضه
صدای ناله او را شنید من بودم

کسی که داشت به دل شوق وصل جانان را
و لیک صدمه به جانش رسید من بودم

کسی که حافظی از آستان امیدش
نگشته است دمی ناامید من بودم

محسن حافظی

admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *