مقام شیعیان علی (ع)

مهر حـیدر در دل و جـان من است مهر حیدر دین و ایمان من است
مهر حـیدر کـار صـد مـوسی کـند مـهر حـیدر مـرده را احـیا کـند
مـهر حـیدر ریـسمانی محکم است مـهر حـیدر دسـتگیر عـالم است
مهر حیدر گوهری بس قیمتی است درّ «اتممتُ علـیکم نـعـمتی» است(۱)
شیعیان امیر مومنان علی (ع) انسانهای پاکنهادی هستند که از خاندانی سپیدسیرت به وجود آمده و هماره مهر ولایت و عشق امامت آن حضرت را در اعماق قلب خود میپرورانند، فاطمه زهرا (س) آنان را اینگونه ستود:
«اِنَّ السّعید، کُلَّ السّعید، حَقَّ السعید مَنْ اَحَبَّ علیّاً فی حیاته و بعد موته(۲)»؛
همانا سعادت و رستگاری، همه خوبیها و نیکبختیها، حقیقت رستگاری و سعادت در کسی است که علی را در دوران زندگی و پس از شهادتش دوست داشته باشد.
فاطمه (س) در سخنی از رسول خدا (ص) عظمت و شخصیت قدسی و ملکوتی علی و شیعیان او را چنین توصیف میکند:
«اِنَّ ابی نَظَر الی علیٍّ و قال: هذا و شیعته فی الجنه(۳)»؛
روزی پدرم رسول خدا (ص) نگاهی به علی (ع) کرد، سپس با اشاره به او فرمود: این مرد و پیروان او در بهشت خواهند بود.
و در موقعی دیگر رو به علی (ع) کرد و فرمود:
«یا ابا الحسن! اَما اِنَّکَ و شیعَتَک فِی الجنَّه(۴)»؛
ای علی! همانا تو و شیعیان و پیروان تو در بهشت الهی خواهید بود.
پرسشی که از دیر زمان برای بسیاری از افراد ـ به ویژه جوانان و دانش پژوهان ـ مطرح بوده، آن است که از ولایت او به تنهایی مسیر سعادت و راه نجات امروز و فردای ما خواهد بود؟ آیا نافرمانیهای برخی و گناهانگوناگون آنان تاثیری در از دست دادن کیمیای سعادتشان نخواهد داشت؟! این محبت ظاهری گاه بدان حد رسیده که پارهای با نوشتن شعری، دل به محبت قلبی میسپارند و راه هر بیراههای را برابر خود میگشایند و میگویند:
اگر دوزخ درون پوست داری نسوزی گر علی را دوست داری!!
پاسخ این پرسش را میتوانیم از سخن زهرای مرضیه (س) در ماجرایی شنیدنی با پرسشی این چنین بشنویم:
یکی از شیعیان اهل بیت ـ علیهم السلام ـ در شهر مدینه، همسر خود را خدمت فاطمه (س) فرستاده و با طرح این پرسش که: آیا من از شیعیان شما هستم؟ عیار و معیار سنجش پیروی ناب و همه جانبه را جویا شد.
حضرت (س) فرمود:
«اِنْ کُنتَ تعمل بِما اَمرَناکَ و تَنْتَهی عمّا زجرناکَ عَنه فَاَنْتَ مِنْ شیعتنا و اِلّا فَلا(۵)»؛
اگر به آن چه به شما امر میکنیم عملی میکنی و از آن چه شما را بر حذر میداریم دوری میکنی از شیعیان ما هستی و الا نه!
آن شخص پس از شنیدن پاسخ کلی، مضطرب و نگران آینده خود شد و با توجه به ضعفها، سستیها وعصیانهایخود گفت: ای وای بر من که برای همیشه در آتش دوزخ الهی خواهم بود.
همسرش درد و اندوه او را، خدمت حضرت زهرا (س) مطرح کرد، فاطمه (س) پاسخ داد:
«از قول من به همسرت بگو چنین نیست که او قضاوت کرده است. شیعیان ما از بهترین افراد اهل بهشتند و همه دوستان ما و دوستان دوستان ما و دشمنان دشمنان ما همه در بهشت خواهند بود.
آری کسی که با قلب و زبان تسلیم ما اهل بیت شود، اما از اوامر ما سرپیچی کند و نواهی ما را محترم نشمرد از شیعیان واقعی ما نخواهد بود، گرچه این گروه نیز پس از پاک شدن از گناهان و تحمل مشکلات روز قیامت و قرارگرفتن اندک زمانی در طبقات بالای جهنم و چشیدن عذاب، اهل بهشت خواهند بود و ما به خاطر دوستیشان با ما، نجاتشان داده و آنان را به پیشگاه خودمان انتقال خواهیم داد.»(۶)
چنین بینش مهربانانه فاطمه (س) موجب گردید که در آخرین روزهای زندگانی ـ پس از غسل و عوض کردن لباسهای خود ـ رو به قبله نشسته، دستها را به سوی آسمان بر آورده، چنین دعا کند:
«الهی و سیدی اسالک بالذین اصطفیتهم و ببکاء وَلَدَیّ فی مفارقتی ان تغفر لعصاه شیعتی و شیعه ذرّیتی(۷)»؛
پروردگارا! سرورا! به حق پیامبرانی که آنها را برگزیدی و به گریههای حسن و حسین در فراق من، از تو میخواهم که شیعیان من و شیعیان فرزندان مرا ببخشایی.
——————————————————————————–
(۱) . شاعر معاصر، غلامرضا سازگار.
(۲) . مقتل الحسین (ع)، ص ۴۶؛ ذخائر العقبی، ص ۹۲؛ ریاض النضره، ج ۲، ص ۲۱۴؛ مناقب خوارزمی، ص ۴۷٫
(۳) . ینابیع الموده، ص ۴۰٫
(۴) . تاریخ بغداد، ج ۱۲، ص ۲۸۹؛ المناقب خوارزمی، ص ۶۷؛ غایه المرام، ص ۵۸۴؛ ینابیع الموده، ص ۲۵۷٫
(۵) . بحار الانوار، ج ۶۵، ص ۱۵۵؛ تفسیر ـ منسوب به ـ امام حسن عسکری (ع)، ص ۳۰۸ و ۲۴۸؛ لئالی الاخبار، ج ۵، ص ۱۵۶٫
(۶) . همان؛ گویند شخصی به نام حاجب شعری این چنین سرود:
حاجب اگر محاسبه حشر با علی است من ضامنم هر چه که خواهی گناه کن
امیر مومنان (ع) به خواب او آمده و با اصلاح شعر وی، توجه شاعر را به ولایت و محبت همراه با تعهد در گفتار و رفتار جلب کرده فرمود، از این پس بگو:
حاجب اگر محاسبه حشر با علی است شرم از رخ علی کن و کمتر گناه کن
(داستانها و پندها، ج ۳، ص ۱۱۵).
(۷) . کوکب الدرّی، ج ۱، ص ۲۵۴؛ ذخائر العقبی، ص ۵۳٫
برگرفته از کتاب الگوی ناب در نگاه دخت آفتاب نوشته آقای احمد لقمانی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *