نهج الحیاه – حدیثی از حضرت فاطمه زهرا (س) – خبر از شهادت حسین

روزى گرسنه‏اى درب منزل امام على علیه‏السلام را کوبید و تقاضاى کمک کرد.

امام على علیه‏السلام در قالب شعرى زیبا، نیازمندى آن گرسنه‏ى بینوا را به حضرت زهرا علیهاالسلام بازگو فرمود و تذکر داد، اگر امکان دارد، کمک مناسبى شود، حضرت زهرا علیهاالسلام با شعر، چنین پاسخ داد:

حدیث ۱۰۳

۱ امرک سمع یابن عم و طاعه مابى من لوم و لا وضاعه

۲ اطعمه و لا ابالى الساعه ارجو اذا اشبعت من مجاعه ××زیرنویس=مدارک اشعار ۱۰۳ تا ۱۰۵ مشترک است

۱٫ فرمان تو را اى پسر عمو بیدرنگ اطاعت خواهم کرد، از طرف من تو را این پیشنهاد نه سرزنش و نه ملامتى خواهد بود

۲٫ هم اکنون این گرسنه را طعام مى‏دهم و به یاد آینده خویش نخواهم افتاد و آرزو دارم با شکم گرسنه در راه خدا ایثار کنم

پس از آنکه امام بار دیگر تاکید در اطعام گرسنه فرمود، پاسخ داد:

(۱). مناقب ابن شهر آشوب ج ۳ ص ۳۸۹ و مسند احمد ج ۶ ص ۲۸۳٫
[۱۳۷]

۱ فسوف اعطیه و لا ابالى و اؤثر الله على عیالى

۲ امسوا جیاعا و هم اشبالى اصغرهم یقتل فى القتال

۳ بکربلاء یقتل باغتیال لقاتلیه الویل مع و بال

۴ یهوى به النار الى سفال کبوله زادت على الاکبال

۱٫ بزودى به این گرسنه طعام خواهم بخشید و از گرسنگى خودم باکى ندارم. براى خدا او را بر فرزندان (گرسنه‏ام) مقدم مى‏دارم.

۲٫ فرزندانم دیشب را گرسنه به روز آوردند، فرزندانى که کوچکترین آنان «حسین»در میدان جنگ کشته خواهد شد.

۳٫ در کربلا فرزندم را با حیله و تزویر شهید مى‏کنند واى بر قاتلان او که عذاب دردناک و پستى و خوارى بر آنان باد.

۴٫ آنها که با این جنایت به درجات پست آتش جهنم راه مى‏یابند، هر لحظه بر سقوط و خوارى آنها افزوده مى‏شود.

امام در برابر ایثارگرى حضرت زهرا علیهاالسلام او را ستود و تشکر کرد، پاسخ شنید:

حدیث ۱۰۵

۱-لم یبق مما کان غیر صاع قد دبرت کفى مع الذراع
۲-شبلاى و الله هما جیاع یا رب لا تترکهما ضیاع
۳-ابوهما للخیر ذواصطناع عبل الذراعین طویل الباع
۴-و ما على راسى من قناع الا عبا نسجتها بصاع
۱٫ از آنچه در خانه ذخیره کرده بودم، جز به مقدار یک پیمانه باقى نمانده است. در حالى که دست من «با آرد کردن گندم و گرداندن آسیاب دستى» مجروح گردیده است
۲٫ به خدا سوگند، فرزندانم هم اکنون گرسنه‏اند. خدایا! آنها را به حال خود وانگذار، که از دست بروند.
۳٫ پدرشان على علیه‏السلام در سخاوت و خوبیها بى‏نظیر است، و آن چه دارد و به دست مى‏آورد با دستان بخشنده‏اش به دیگران مى‏بخشد.
۴٫ همه‏ى غذاى موجود خانه را در حالى به گرسنه مى‏دهم که مقنعه و چادر مناسبى بر سر ندارم مگر عباى ()چادر( کهنه‏اى) که خودم بافته‏ام و (از فراوانى وصله،)اکنون در حال از بین رفتن است.

منبع: فرهنگ سخنان فاطمه زهرا (س) – نوشته محمد دشتی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *