نهج الحیاه – حدیثی از حضرت فاطمه زهرا (س) – دفاع تا رهایى و سلامت امام

آنگاه که سلمان فارسى از یگانه دخت پیامبر خواست تا دست از نفرین و ناله بردارد، و بخانه بازگردد، فرمود:
قالت: ویلهم یا سلمان! یریدون ان یوتموا ولدى الحسنین فوالله یا سلمان! لا اخلى عن باب المسجد حتى ارى ابن عمى سالما بعین(واى بر آنان اى سلمان! آنها مى‏خواهند دو فرزند من حسن و حسین علیهماالسلام را یتیم و بى‏سرپرست نمایند، اى سلمان! سوگند به خدا از درب مسجد مدینه پا بیرون نمى‏گذارم تا آن که پسر عموى خود را با چشمان خودم، )رها شده( و سالم مشاهده نمایم.) (۲).
و پس از لحظاتى چند که در میان سکوت و اندوه و شگفتى حاضران، مهاجمین دست از امام کشیدند و امام على علیه‏السلام تنها و مظلوم از مسجد مدینه بیرون آمده راه خانه را در پیش گرفت، حضرت زهرا علیهاالسلام به شوهر معصوم خود نگریسته و فرمود:
قالت: روحى لروحک الفداء، و نفسى لنفسک الوقاء یا اباالحسن! ان کنت فى خیر کنت معک و ان کنت فى شر کنت معک
(على جان، جانم فداى جان تو، و جان و روح من سپر بلاهاى جان تو، یا اباالحسن!
همواره با تو خواهم بود، اگر تو در خیر و نیکى بسر مى‏برى با تو خواهم زیست و یا اگر در سختى و بلاها گرفتار شدى، باز هم با تو خواهم بود.

منبع: فرهنگ سخنان فاطمه زهرا (س) – نوشته محمد دشتی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *