نهج الحیاه – حدیثی از حضرت فاطمه زهرا (س) – شادى فاطمه از خبر شهادت

نزدیکان پیامبر صلى الله علیه و آله دیده بودند که در هنگامه‏ى وفات رسول خدا صلى الله علیه و آله صحبتهاى خصوصى و سرى بین آن حضرت و فاطمه علیهاالسلام صورت پذیرفت که در ابتدا، زهرا علیهاالسلام گریست و در پایان صحبت آن حضرت، شاد و خندان، دانه‏هاى اشک را پاک مى‏کرد.
جاى سئوال بود که علت گریه، و سبب خنده و شادى چه بود؟
پس از وفات پیامبر صلى الله علیه و آله از حضرت زهرا علیهاالسلام پرسیدند، جواب داد:
علت گریه‏ى نخستین این بود که:
قالت: اخبرنى ان جبرئیل کان یعارضه القران فى کل سنه مره و انه عارضه الان مرتین و انى لارى الاجل قد اقترب فاتقى الله و اصبرى. فبکیت
و: قال صلى الله علیه و آله یا بنیه انه لیس احد من نساء المسلمین اعظم رزیه منک فلاتکونى من ادنى امراه صبرا
فاخبرنى انى اول اهله لحوقا به فضحکت لذلک
(در ابتدا رسول خدا صلى الله علیه و آله به من اطلاع داد که جبرئیل هر سال یک بار قرآن را بمن عرضه مى‏فرمود ولى امسال و هم اکنون دو بار عرضه کرد. من مرگ و وفات خود را نزدیک مى‏بینم. دخترم با تقوا باش و صبر پیشه کن. من با شنیدن این خبر گریستم. سپس در ادامه‏ى سخن فرمود: دخترم هیچ زنى در مقام و منزلت مانند تو نیست پس در صبر و بردبارى مانند کمترین زنان نباش و این را بدان که تو نخستین کسى هستى که به من ملحق خواهى شد. با شنیدن این خبر خوشحال شدم و خندیدم.)

منبع: فرهنگ سخنان فاطمه زهرا (س) – نوشته محمد دشتی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *