نهج الحیاه – حدیثی از حضرت فاطمه زهرا (س) – فدک، حق الهى فاطمه

پس از استقرار حکومت کودتائى سقیفه، ابوبکر، بر اساس مشورت با صاحب نظران خود، فدک را که رسول خدا صلى الله علیه و آله در دوران زندگانى خود به امر الهى به فاطمه علیهاالسلام بخشیده بود، غصب و کارگران آن حضرت را بیرون کرده و آن مزرعه را در اختیار خود گرفت.
حضرت زهرا علیهاالسلام براى اثبات حقانیت خویش چنین فرمود:
قالت: اما فدک فان الله عزوجل انزل على نبیه قرآنا یامر فیه باتیان حقى قال الله تعالى
«فآت ذاالقربى حقه»
فکنت انا و ولدى اقرب الخلائق الى رسول الله صلى الله علیه و آله فنحلنى و ولدى فدکا
فلما تلا علیه جبرئیل علیه‏السلام «و المسکین و ابن السبیل». فقال رسول الله صلى الله علیه و آله:
الیتامى: الذین یاتمون بالله و برسوله و بذى القربى
و المساکین: الذین اسکنوا معهم فى الدنیا و الاخره
و ابن السبیل: الذى یسلک مسلکهم
قال عمر: فاذا الخمس و الفى‏ء کله لکم و لموالیکم؟
فقالت: اما فدک، فاوجبها الله لى و لولدى دون موالینا و شیعتنا
و اما الخمس فقسمه الله لنا و لموالینا و اشیاعنا کما یقرا فى کتاب الله.
قال: فما لسائر المهاجرین و الانصار و التابعین؟
قالت: ان کانوا موالینا و من اشیاعنا فلهم الصدقات التى قسمها الله و اوجبها فى کتابه
فان عز و جل رضى بذلک و رسوله رضى به
قسم على الموالاه و المتابعه لا على المعاداه و المخالفه، و من عادانا فقد عادى الله و من خالفنا فقد خالف الله و من خالف الله فقد استوجب من الله العذاب الالیم و العقاب الشدید فى الدنیا و الاخره
قال: هاتى بینه یا بنت محمد على ما تدعین.
قالت: قد صدقتم جابر بن عبدالله و جریر بن عبدالله، لم تسالوهما البینه، و بینتى فى کتاب الله
(اما درباره‏ى فدک، همانا خداوند بزرگ قرآن را بر پیامبرش نازل فرمود، و در آن امر کرد که حق من داده شود.
«آت ذالقربى حقه».
چون من و فرزندانم نزدیکترین مردم به پیامبر صلى الله علیه و آله بودیم. رسول خدا فدک را به من و فرزندانم اعطا فرمود و آن گاه که حضرت جبرئیل آیه‏ى «درماندگان و مسافران» (۱) را بر پیامبر اسلام تلاوت کرد، پدرم فرمود:
«یتیمان و مساکین» کسانى هستند که در سایه سار بارگاه الهى دست بر دامان پیامبر خدا و خاندانش دارند و با فاطمه و فرزندان او زندگى مى‏کنند در دنیا و آخرت، و «ابن السبیل» آنهایند که را اهل بیت علیهم‏السلام را مى‏روند(
عمر (با حالت اعتراض) گفت:
پس خمس و غنائم جنگى و اموال عمومى کشور همه مال شما و پیروان شماست؟!
پاسخ داد:
(اما باغهاى فدک، خداوند در قرآن )بخشیدن( آن را به من و فرزندانم واجب کرده است، غیر از پیروان و شیعیان ما. اما خمس را خداوند براى ما و عموم پیروان و شیعیان ما تقسیم فرموده است، همان گونه که در قرآن خوانده مى‏شود)
(عمر) دیگر بار پرسید: پس سهم دیگر مهاجرین و انصار و تابعین چیست؟
فاطمه علیهاالسلام توضیح داد:
(آنها اگر پیروان و شیعیان ما باشند، از صدقات مشخص شده در کتاب خدا بهره‏مند مى‏باشند. خداوند بزرگ و پیامبرش به این گونه تقسیم اموال عمومى رضایت داده‏اند که میزان بهره بردن از اموال عمومى، دوستى و اطاعت از خدا و اهل بیت علیهم‏السلام است نه دشمنى و مخالفت، و )آگاه باشید( هر کس با ما دشمنى کند با خدا دشمنى کرده است. هر کس با ما مخالفت کند با خدا مخالفت کرده است و آن کس که با خدا دشمنى و مخالفت کند، عذاب دردناک و مجازات شدید از ناحیه‏ى خداوند در دنیا و آخرت بر او واجب مى‏گردد.)
عمر (خود را به بیراهه زده، پس از شنیدن اینهمه آیات و استدلالهاى روشن قرآنى) گفت: اى دختر محمد! براى ادعاى خود دلیل و مدرک بیاور!
حضرت فاطمه علیهاالسلام جواب داد:
(شما جابر بن عبدالله و جریر بن عبدالله را قبول دارید و سخن آنان را تصدیق مى‏کنید و از آنها دلیل و مدرک نمى‏خواهید «هر چه خواستند و گفتند و پذیرفتید و به آنها دادید» )چه شده است که از من دلیل و بینه مى‏طلبید؟( مدرک من در قرآن است.) (۱).

منبع: فرهنگ سخنان فاطمه زهرا (س) – نوشته محمد دشتی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *