نهج الحیاه – حدیثی از حضرت فاطمه زهرا (س) – فلسفه‏ى وصیتنامه‏ى سیاسى حضرت زهرا

همه مى‏پرسند:
چرا قبر فاطمه علیهاالسلام مخفى است؟
چرا مراسم کفن و دفن آن یگانه دخت پیامبر صلى الله علیه و آله، بگونه‏اى مخفى و پنهان برگزار شده است؟
چرا مراسم تشییع جنازه و نماز بر پیکر کوثر قرآن، بدون اطلاع مردم مدینه، غریبانه برگزار گردید؟
و پاسخ مى‏شنوند که: حضرت زهرا علیهاالسلام خود وصیت کرده بود.
مى‏پرسیم چرا؟
فلسفه‏ى وصیتنامه‏ى آن بزرگوار چیست؟
براى روشن شدن حقایق تاریخى، و علل و عوامل وصیتنامه‏ى سیاسى، در تداوم خط مبارزه‏ى منفى حضرت زهرا علیهاالسلام، باید متن وصیتنامه را بدقت ارزیابى کرد.
حضرت زهرا علیهاالسلام در کاغذى نوشت که:
لا تصلى على امه نقضت عهد الله و عهد ابى رسول الله صلى الله علیه و آله فى امیرالمؤمنین على علیه‏السلام و ظلموا لى حقى و اخذوا ارثى و حرقوا صحیفتى التى کتبها لى ابى بملک فدک
و کذبوا شهودى، و هم و الله جبرئیل و میکائیل و امیرالمؤمنین و ام ایمن، وطنت علیهم فى بیوتهم و امیرالمؤمنین یحملنى و معى الحسن و الحسین لیلا و نهارا الى منازلهم، و اذکرهم بالله و رسوله الا تظلمونا و لا تغصبونا حقنا الذى جعله الله لنا،
فیجیبونا لیلا و یقعدون عن نصرتنا نهارا
فجمعوا الحطب الجزل على بابنا و اتوا بالنار لیحرقوه و یحرقونا… فهذه امه تصلى على؟!!
(امتى که عهد و پیمان خدا و پیامبرش را در ولایت و رهبرى على علیه‏السلام شکستند و نادیده گرفتند، حق ندارند بر پیکر من نماز بگزارند، آنها که نسبت به حق ما ظلم روا داشتند، و ارث مرا غاصبانه تصرف کردند، و سند مالکیت فدک را که پدرم برایم نوشته بود از دست من ربودند و به آتش کشیدند، آنها که گواهان و شاهدان مرا تکذیب نمودند، «سوگند بخدا که گواهان من حضرت جبرئیل و میکائیل و امیرالمؤمنین على علیه‏السلام و ام ایمن بودند»
آنها که در روز یارى و حمایت از ما در خانه‏هاى خود خزیدند و دست از یارى ما کشیدند امام على علیه‏السلام مرا همراه با حسن و حسین شب و روز براى بیدارى امت غفلت زده بخانه‏هاى
مهاجر و انصار مى‏برد و من آنها را نسبت به خدا و پیامبر صلى الله علیه و آله و حقوق الهى هشدار مى‏دادم و مى‏گفتم:
به ما اهل بیت ظلم روا مدارید، و حق مسلمى را که خدا به ما بخشیده است، غصب نکنید.
در تاریکى شب جواب مساعد مى‏دادند که شما را یارى مى‏کنیم، اما در روز روشن دست از یارى ما برمى‏داشتند!
تا آن که به خانه ما هجوم آوردند، و با جمع‏آورى هیزم فراوان و آتش زدن آن خواستند، خانه را و ما را که در آن بودیم در آتش بسوزانند.
آیا چنین امتى سزاوار است که بر من نماز بگزارد؟!

منبع: فرهنگ سخنان فاطمه زهرا (س) – نوشته محمد دشتی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *