نهج الحیاه – حدیثی از حضرت فاطمه زهرا (س) – ناله و فریاد در هنگامه‏ى رحلت پیامبر

در لحظه‏هاى غمبار رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله، حضرت فاطمه علیهاالسلام، امام على علیه‏السلام، امام حسن و امام حسین علیهماالسلام در اطراف بستر رسول خدا صلى الله علیه و آله حلقه زده و با چشمانى اشکبار، نظاره‏گر غروب خورشید رسالت بودند. آن بزرگ پیامبر، خواست سخنى بفرماید، اما نتوانست و در حالى که مى‏گریست بى‏حال در بستر افتاد. فاطمه علیهاالسلام با مشاهده‏ى این منظره به فریاد آمد و فرمود:
قالت: یا رسول الله، قد قطعت قلبى و احرقت کبدى لبکائک یا سید النبیین من الاولین و الاخرین
یا امین ربه و رسوله یا حبیبه و نبیه
من لولدى بعدک؟ و لذل ینزل بى‏بعدک؟
من لعلى اخیک و ناصرالدین؟
من لوحى الله و امره؟
(اى رسول خدا! همانا قلب مرا از جا کندى، و جگرم را سوزاندى، آنگاه که گریه‏ى تو را مشاهده کردم، اى بزرگ پیامبران از حضرت آدم تا آخرین آنان، اى امین پروردگار، اى فرستاده و محبوب خداوند اى پیامبر خدا!
پس از تو چه بر سر فرزندانم خواهد آمد؟
پس از تو چه مصیبتها و ذلت و خواریها که بر من باریدن خواهد گرفت؟
پس از تو چه بر سر على علیه‏السلام خواهد آمد؟
او که برادر توست و (تنها) یاور دین اسلام خواهد بود.
پس از تو چه بر سر وحى الهى و (دستورات خداوند خواهد آمد؟)
آنگاه خود را در آغوش پدر افکند، پدر را بوسید و با اشک فراوان، گونه‏هاى پدر را شست.
رسول خدا صلى الله علیه و آله در این هنگام دست فاطمه علیهاالسلام را در دست على علیه‏السلام گذاشت و فرمود:
على جان! فاطمه امانت الهى و امانت من در دست تو است، از او محافظت فرما.

منبع: فرهنگ سخنان فاطمه زهرا (س) – نوشته محمد دشتی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *