نهج الحیاه – حدیثی از حضرت فاطمه زهرا (س) – همدردى با پدر

در روزهاى واپسین زندگانى، پیامبر صلى الله علیه و آله به منبر رفت و فرمود:
هر کس از من طلبى دارد، در خواست نماید.
و آنگاه بلال در کوچه‏هاى مدینه فریاد زد که:
«هذا محمد یعطى القصاص من نفسه قبل یوم القیامه»
مردم اینک این محمد بن عبدالله است که مى‏خواهد قبل از روز قیامت قصاص شود هر کس حقى از او طلب دارد بخواهد«
مردى بلند شد و گفت: اى رسول خدا! شما در جنگ بدر که صف سربازان را تنظیم مى‏کردید، با شلاق خودتان بر شکم لخت من زدید.
پیامبر فرمود بیا قصاص کن، مرد گفت: همان شلاق را بیاورید.
پیامبر صلى الله علیه و آله به بلال اشاره فرمود که از خانه فاطمه علیهاالسلام همان شلاق روزهاى جنگ را بیاورد.
حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام پرسید:
قالت: یا بلال ما یصنع والدى بالقضیب و لیس هذا یوم القضیب؟
(لما اخبر بلال ما وقع قالت:)
و اغماه لغمک یا ابتاه
من للفقراء و المساکین و ابن السبیل یا حبیب الله و حبیب القلوب
یا بلال فقل للحسن و الحسین یقومان الى هذا الرجل
فیقتص منهما و لا یدعانه یقتص من رسول الله صلى الله علیه و آله.
(اى بلال! پدرم با شلاق )روزهاى جنگ( چه مى‏خواهد بکند؟ الآن که روز جنگ نیست؟)
وقتى بلال آنچه را که در مسجد گذشت خبر داد. فاطمه‏ى زهرا علیهاالسلام ناله‏اى زد و گفت:
(واى از این اندوه براى اندوه تو اى پدر، غیر از تو چه کسى سرپرست فقرا و تهیدستان و در راه ماندگان است؟
اى دوست خدا و دوست همه‏ى دلها! اى بلال به فرزندانم حسن و حسین بگو نزد آن مرد رفته تا از آنان قصاص کند و نگذارند پیامبر را بیازارد.

منبع: فرهنگ سخنان فاطمه زهرا (س) – نوشته محمد دشتی

روبات عترت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *